Simbahan ng Binondo

From Wikfilipino
Jump to navigation Jump to search
Binondo Church Facade.jpg

Ang Simbahan ng Binondo, na kilala rin bilang Minor Basilica ng San Lorenzo Ruiz at Our Lady of the Most Holy Rosary Parish (Espanyol: Parroquia Basílica de San Lorenzo Ruiz y Nuestra Señora del Santísimo Rosario), ay matatagpuan sa Distrito ng Binondo, Manila sa harap ng Plaza San Lorenzo Ruiz, sa Pilipinas. Ang simbahan na ito ay itinatag ng mga pari ng Dominicano noong 1596[1] upang maglingkod sa mga Tsino na nagpasalin sa Kristiyanismo.[2] Ang orihinal na gusali ay nawasak noong 1762 dahil sa pagbomba ng Britanya. Ang isang bagong granite na simbahan ay nakumpleto sa parehong lugar noong 1852 gayunpaman ito ay lubhang nasira sa panahon ng Ikalawang Digmaang Pandaigdig.

Si San Lorenzo Ruiz ay sinanay sa simbahang ito at pagkatapos ay nagpunta bilang isang misyonero sa Japan, kung saan siya at ang kaniyang mga kasama ay pinatay dahil sa pagtanggi na talikuran ang Kristiyanismo. Si Ruiz ang unang santo ng Pilipinas, at itinanghal na santo ni Pope John Paul II noong 1987. Isang malaking rebulto niya ang nakatayo sa harap ng simbahan.

Ang mga misa ay binabanggit sa Filipino, Mandarin, Hokkien, at Ingles.

Kasaysayan

Parokyang simbahan ng baryo ng Binondo noong 1868

Bago pa dumating ang Espanyol sa Pilipinas ay mayroon ng isang komunidad ng mga mangangalakal na Tsino na naninirahan sa Maynila. Ang populasyon ng mga mangangalakal ng Tsino ay nadagdagan sa panahon ng pananakop ng Espanyol sa Pilipinas, dahil sa mas mataas na kalakalan sa pagitan ng mga pulo. Ang pagtaas ng populasyon ay nag-udyok sa Katolikong mga Misyonero na pamahalaan ang pagsasalin ng populasyon ng Intsik sa pananampalatayang Kristiyano. [3]

Noong 1596, itinatag ng mga paring Dominicano ang simbahang Binondo upang maglingkod sa mga Tsinong bukas sa Kristiyanismo pati na rin sa mga katutubong Pilipino.

Arkitektura

Ito ay itinatag ng mga Dominikano noong 1596. Noong 1778, ang bubong ay pinalitan ng nipa habang ang kahoy ay nawasak ng mga anay. Noong 1863, ang simbahan ay bahagyang nasira ng lindol[4] Ang orihinal na istraktura ay napinsala sa panahon ng digmaan[5] at iba't ibang mga natural na kalamidad.[6]

Pinamahalaan ni Domingo Cruz y Gonzales ang pagtatayo ng simbahan noong 1781.

Ang kasalukuyang granite church ay nakumpleto sa parehong lugar noong 1852 at nagtatampok ng isang octagonal bell tower na sumasalamin sa kulturang Tsino. Ang simbahan ay sinunog sa panahon ng pagsalakay ng Britanya noong 1872. Ang pagsasaayos at pagpapaganda nito ay ginawa noong ika-18 siglo ngunit muling nabuwal ang edipisyo sa lindol noong 1863. Bago ang digmaan, itinuturing itong isa sa pinakamagandang simbahan sa bansa. Ang bubong nito ay nawasak sa panahon ng lindol noong 1863.

Ang pambobomba ng Amerika noong 22 Setyembre 1944 ay muling nakasira ng istraktura ng simabahan. Ang lahat, kasama ang mga arkibo ng parokya ay sinunog.

Ang orihinal na harapan nito, na sumailalim sa ilang mga pagbabago, ay katulad ng sa mga iglesya ng Mataas na Renaissance ng Italya. Ang isang tore nito ay matatagpuan sa tuktok ng pediment. Sa base ng pediment, kasama ang gitnang axis nito, ay isang maliit na pabilog na bintana na naka-frame sa pamamagitan ng mas maliit na haligi at pedimento na naka-frame naman sa pamamagitan ng isang foliated scroll. Sa kanan ay ang malaking, may walong sulok na tore.

Ang kasalukuyang simbahan at kumbento ay isinaayos sa pagitan ng 1946 at 1971.

Trivia

  • Sina Andres Bonifacio at Gregoria de Jesús ay kinasal sa pamamagitan ng isang Katolikong seremonya sa Simbahan ng Binondo noong Marso 1894.
    [7]

Mga Larawan

Mga sanggunian

  1. Template:Google books
  2. Template:Google books
  3. Template:Google books
  4. Alarcon, Norma (1991). Philippine Architecture During Pre-Spanish and Spanish Periods. Manila: Santo Tomas University Press. ISBN 971-506-040-4. 
  5. Template:Google books
  6. Template:Google books
  7. "Andrés Bonifacio". Wikipedia (in Ingles). 2017-12-29.CS1 maint: unrecognized language (link)